คุยกันซักนิด

แปลดราม่าซีดีครั้งแรกในชีวิต ก็เล่นของยากอย่างไม่เจียมกะลาหัวเลยทีเดียว

官能昔話 (Kannou Mukashi-banashi) เป็นดราม่าซีดีมีหนุ่ม(เสียง)หล่อออกมาเล่าเรื่องต่างๆให้สาวๆเคลิบเคลิ้ม มีทั้งตำนานกรีก นิทานกริมม์ เรื่องผีญี่ปุ่น ฯลฯ ปัจจุบันออกมาแล้วถึง 7 แผ่น!

นักพากย์หลายๆคนแซ่บๆทั้งน้าน ฟังแล้วหูเหอละลายไม่เหลือชิ้นดี
แต่ขอสารภาพว่าเลือกฟังเป็นบางเรื่องเท่านั้นแหละค่ะ ฮี่ๆ (เรื่องผีขอผ่าน เสียงหล่อแต่หนูกลัว T-T)

หมายมั่นปั้นมือจะแปลตอนโอดะ โนบุนากะของสึสึเคนมานานแล้ว
แปลค้างไว้ตั้งแต่หลายเดือนก่อน พอปิดเทอมมานั่งฟังเสียงสึสึเคนเยอะๆเข้าก็อยากแปลต่อให้จบ

มาวันนี้แปลเสร็จซักที โฮวววว ดีใจจจจจ TvT

ตอนของโอดะ โนบุนากะเนี่ยเน้นเลิฟสตอรี่ ก็เลยคิดว่าถึงไม่รู้เรื่องประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นก็สามารถอินไปกับท่านเจ้าบ้านโอดะเสียงหล่อๆ(ของสึสึเคน)ได้ค่ะ แต่แถมเกร็ดนิดหน่อยไว้ให้ตอนท้ายด้วย การค้นคว้าเรื่องจอมมารฟ้าคนนี้สนุกจริงๆน้า ( ̄▽ ̄)

แบ่งเป็นสองตอนนะคะ

ฟังก่อนแล้วค่อยอ่านคำแปล หรือจะฟังไปอ่านไปก็ได้
ที่สำคัญคือสมควรฟังอย่างยิ่งค่ะ :)
 
****** 
官能昔話 6 ~戦国恋絵巻~
織田信長
CV: 鈴村健一


ตำนานรักเซ็นโกคุ ตอน โอดะ โนบุนากะ
พากย์เสียงโดย สึสึมุระ เคนอิจิ
 

 
 

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว นับตั้งแต่ยุคเซ็นโกคุปะทุขึ้นจากสงครามโอนินเป็นเวลาสิบกว่าปี
ณ แคว้นโอวาริ มีบุรุษผู้นำแห่งการปฏิวัติผู้หนึ่งนามว่า โอดะ โนบุนากะ

"เอ้า! อยู่นิ่งๆนะ จับได้แล้ว!
โอ้โห ปลาสดมากเลย เอาไปย่างดีกว่า
เฮ้! พวกนายก็มากินด้วยกันสิ!"

โนบุนากะมักขึ้นขี่ม้าในสภาพสวมกิโมโนเปิดไหล่ ม้วนชายด้านล่างขึ้น และออกไปวิ่งรอบทุ่งหญ้าป่าเขาพร้อมด้วยเหล่าชาวบ้านอ่อนวัย ประพฤติตนไม่สมเป็นนักรบ ผู้คนต่างเรียกเขาว่า คนเพี้ยนแห่งโอวาริ พลางมองดูเขาด้วยสายตาประหลาดใจ

ในขณะนั้น แคว้นโอวาริได้ทำสัญญาสงบศึกกับแคว้นมิโนะซึ่งเป็นศัตรูกันมาเป็นเวลายาวนาน

เพื่อรับประกันสัญญาดังกล่าว จึงเกิดการทาบทามสู่ขอระหว่างโนบุนากะ บุตรชายคนโตของโอดะ โนบุฮิเดะ ผู้นำแห่งแคว้นโอวาริ และโนฮิเมะ บุตรสาวของไซโต โดซัง ผู้นำแห่งแคว้นมิโนะ


ไซโต โดซังผู้มีสมญานามว่าอสรพิษโดซังตั้งตัวได้จากการค้าน้ำมัน
เขาเป็นข้ารับใช้ไดเมียวแห่งมิโนะ ต่อมาได้ก่อกบฏและเข้าครอบครองปราสาท
จึงเป็นบุคคลที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นปีศาจที่ก้าวข้ามนายเหนือหัว

ครั้นเมื่อบิดาของตนถามเรื่องแต่งงานกับหญิงสาว โนบุนากะเกาหูแกรกๆแล้วตอบว่า
"แต่งงานกับลูกสาวอสรพิษ? ฮ่าๆๆๆ  ตั้งใจว่าจะทำตามอยู่หรอก
แต่ถ้านางเป็นผู้หญิงจำพวกที่ได้พบข้าแล้วเปลี่ยนใจน่ะ ทางนี้จะเป็นฝ่ายปฏิเสธเอง ท่านพ่อ"

ขณะเดียวกัน อีกด้านหนึ่ง ณ แคว้นมิโนะ
"ท่านพ่อ ท่านให้ข้าไปแต่งงานกับคนเพี้ยนนั่นเพื่อแลกกับการได้โอวาริมาไว้ในกำมือใช่ไหมเจ้าคะ" 

โดซังไม่กล่าวอะไร เพียงหยิบมีดสั้นหนึ่งเล่มมอบให้กับโนฮิเมะ
หญิงสาวยิ้มกว้างให้กับมีดสั้นในมือ

"ข้าเคยได้ยินมาว่า ถึงแม้อีกฝ่ายจะเป็นคนเพี้ยนสักแค่ไหน เมื่อกลายมาเป็นสามีภรรยาและผูกพันกันด้วยร่างกายแล้ว ความรักย่อมเกิดขึ้นตามมา 

เพียงแต่ หากว่าสักวันท่านพ่อเกิดพลั้งเผลอ ฝ่ายนั้นอาจฉวยโอกาสเข้ารุกรานมิโนะก็เป็นได้
ถึงกระนั้นหากท่านพ่อปรารถนา ข้าก็จะแต่งงาน"


และแล้ว ในวันที่แต่งงานเข้าตระกูลโอดะ
โนฮิเมะซ่อนมีดสั้นที่ได้รับจากบิดาไว้ภายใต้ชายกิโมโน เฝ้ารอการกลับมาของโนบุนากะอย่างสงบนิ่ง

สามีของข้าที่ได้ชื่อว่าคนเพี้ยนจะมีหน้าตาเป็นอย่างไรกันนะ?
ความคาดหวังและความกังวลผสมปนเปดังระลอกคลื่นสาดซัดชายฝั่ง 

ในตอนนั้นเอง
บุรุษผู้หนึ่งเข้ามายังห้องที่โนฮิเมะคอยอยู่

แขนสีน้ำตาลอมแดงเหยียดยาวจากไหล่เปล่าเปลือย ชายเสื้อด้านล้างพับขึ้นทำให้มองเห็นต้นขาและหน้าแข้งกำยำเปื้อนเปรอะโคลน
เขาหันมาทางโนฮิเมะที่ตัวแข็งทื่อเมื่อได้กลิ่นเหงื่อของบุรุษเพศผู้เปี่ยมด้วยความสดใสอ่อนเยาว์

"เจ้า! เช็ดตัวให้ข้าซะ"

เอ่ยดังนั้นแล้วชายหนุ่มจึงค่อยๆเปลื้องกิโมโน โนฮิเมะเสมองไปทางอื่นโดยไม่ทันคิด

"เป็นอะไรไป เจ้าจะไม่เช็ดตัวให้สามีงั้นรึ?"

โนฮิเมะที่ตระหนักได้ด้วยคำพูดนั้นสั่งให้คนรับใช้ที่อยู่ใกล้เตรียมน้ำร้อนและผ้า จากนั้นเมื่อก้มหัวเคารพสามีแล้วจึงได้เห็นใบหน้าของโนบุนากะ

ประกายสุกใสแฝงความระห่ำลึกลงไปในดวงตา สีหน้าบ่งบอกความหาญกล้าไม่เกรงกลัวสิ่งใด ช่างตรงข้ามกับกริยาวาจาโผงผางเมื่อครู่
โนฮิเมะสัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่บ่งบอกว่าบุรุษผู้นี้ไม่ใช่คนธรรมดาสามัญ

เมื่อโนฮิเมะบรรจงเช็ดร่างกายให้โนบุนากะด้วยผ้าที่เปียกชุ่ม โนบุนากะจึงเอ่ยปาก

"เจ้าเป็นลูกสาวอสรพิษงั้นรึ? หรือว่าเจ้าจ้องจะตัดหัวของข้า? ฮ่าๆๆๆๆ งั้นเรอะ
ถ้าเจ้าคิดว่าข้าช่างน่าผิดหวังในฐานะสามีของเจ้า จงถือหัวของโนบุนากะผู้นี้เป็นของกำนัลไปมอบให้พ่อของเจ้าเสียเถอะ

หึ! นิสัยแบบนั้น ข้าชักถูกใจแล้วสิ
ข้ากับเจ้าเป็นสามีภรรยาในหมู่ศัตรู ชีวิตของข้าขอฝากไว้ที่เจ้า

เจ้าน่ะ ถึงจะเป็นลูกอสรพิษแต่ก็มีใบหน้างดงาม
หึ! ดวงตาคู่นั้นที่จ้องมองข้ากำลังรู้สึกรื่นรมย์อยู่มิใช่รึ?"

เมื่อพูดเช่นนั้นแล้วโนบุนากะจึงรั้งตัวโนฮิเมะเข้ามาอย่างดุดัน และขบอย่างรุนแรงที่ลำคอ

"เป็นผู้หญิงที่เสียงครางน่ารักจริง ข้าจะทำให้ส่งเสียงยิ่งกว่านี้อีก"

โนบุนากะคว้าแขนทั้งสองข้างของโนฮิเมะขึ้นมาโอบรอบคอของตน

"หากเมื่อใดเจ้าพบช่องโหว่ เจ้าจะช่วงชิงชีวิตข้าไปด้วยมีดในอกเสื้อก็ย่อมได้
เพียงแต่เจ้าจะล่อลวงข้าได้ง่ายดายถึงเพียงนั้นไหม
หากเจ้าเป็นลูกสาวอสรพิษ ก็ลองฝังคมเขี้ยวลงบนคอนี้สิ"

หยาดเหงื่อค่อยๆไหลผ่านลำคอแข็งเกร็ง กลิ่นหวานอมเปรี้ยวของเหงื่อทำให้โนฮิเมะได้แต่อยู่นิ่งๆ

เพียงอยู่กลางแผ่นอกของชายหนุ่มร่างกำยำ ความรู้สึกรวดร้าวไปทั่วร่างและคำสั่งจากบิดาที่ยังไม่ลบเลือนไปจากใจกลับผสมปนเปกันยุ่งเหยิง โนฮิเมะร่วงหล่นสู่ใจกลางความสับสนวุ่นวายอันแสนหวาน

"หากแม้แต่เจ้าคนเดียวยังไม่อาจควบคุมได้ ข้าจะครองแผ่นดินนี้ได้อย่างไรกัน
ลองต่อต้านดูสิ จงทิ่มแทงแผ่นอกของข้าด้วยคมดาบในหัวใจของเจ้า

จริงสิ จนกว่าจะได้หัวของข้าไป ห้ามเจ้าจากไปไหนจนกว่าจะหมดลมหายใจ เข้าใจไหม?"

 

-to be continued-


******

● ถึงเรื่องนี้จะขึ้นต้นว่ากาลครั้งหนึ่ง แต่ที่จริงแล้วยุคสมัยของโนบุนากะอยู่ราวๆค.ศ.1500 กว่าๆค่ะ โนบุนากะเป็นหนึ่งในสามขุนพลยุคเซ็นโกคุ (三英傑) อันประกอบไปด้วยโอดะ โนบุนากะ, โทโยโทมิ ฮิเดะโยชิ และโทกุงาวะ อิเอยาสุ

● ฉายาคนเพี้ยนแห่งโอวาริ แปลมาจากคำว่า 尾張の大空け คำนี้แปลได้ทั้งเพี้ยน พิลึก บ้า สมองกลวง
ความหมายรวมๆก็คือคนที่ชอบทำอะไรที่คนอื่นไม่เข้าใจ เรียกได้ว่าทั้งติสท์และอาร์ท
โนบุนากะได้ฉายานี้มาเพราะมักทำอะไรแปลกๆ
ชอบคลุกคลีกับชาวบ้านทั้งที่ตัวเองเป็นชนชั้นสูง แต่งตัวก็พิสดารอีกต่างหาก

คำนี้เจอคนแปลเป็นภาษาไทยไว้หลายอย่าง ทั้งคนโง่แห่งโอวาริ ตัวตลกแห่งโอวาริ
แต่ขอใช้คนเพี้ยนละกันเพราะฟังดูน่ารักดีค่ะ (ฮา)

● เรื่องราวของโนฮิเมะมีบันทึกในประวัติศาสตร์น้อยมาก จริงบ้างไม่จริงบ้าง
บางตำนานร่ำลือกันว่าโนฮิเมะเชี่ยวชาญอาวุธทั้งมีดดาบ แถมเป็นมือสังหารรับใช้พ่อตัวเองด้วย

Comment

Comment:

Tweet